07.24.10
Posted in 2008 at 1:53 am by Sylvía
well… en lille hilsen fra det vakre Noreg… eda hvernig sem madur nu skrifar norsku!
Eg er heil a hufi, thratt fyrir otrulega mikla rigningu nøstum alveg sidan eg kom. Nema i dag! Vaknadi um 16 leytid og eftir ad hafa hangid i simanum og snurfusad mig, for eg i gøngutur. Labbadi upp ad Eidvindsvatni og thadan upp a e-d fjall sem eg veit ekki hvad heitir. Var i halfgerdu panikki alla leidina yfir ad finna kannski ekki leidina tilbaka. Ekki thad mest spennandi ad villast i norsku fjalllendi thar sem uir og gruir af trjam! Eg gekk og gekk i brennheitri solinni med froskabakpoka sem kostadi 50 kr, a bakinu. Thegar eg kom upp ur skoginum fann eg krækjiber… og svo adalblaber!!! elska thessi ber! Berin tøfdu før mina talsvert og villtist eg lika af leid. Ætladi upp ad einhverjum utvarpsturni en fann ekki stiginn upp ad honum. For thessvegna bara a fjallid vid hlidina. Fint fjall thad! Mæli med thessu svædi fyrir folk sem er aleitt i Haugesund… tharna eru engar budir. Thad er nefnilega frekar pirripi ad bua svona i centrum og vera aleinn… thekki ordid allar budirnar og hef liklega keypt e-d i theim flestum. I dag taldi eg skopørin i forstofunni i ibudinni. 7 pør!!! hvad hef eg vid 7 pør ad gera. Og thegar thessi talning for fram voru 2 pør i vinnunni… thannig ad thad eru 9 skopør med mer i Haugesund! Og ja, hef notad thau flest…
Besti vinur minn her i Noreg heitir Akai og er grar og ferkantadur!
Svo er thad vinnan… elska vinnuna mina! hef aldrei unnid svona margar vaktir i rød… en va hvad vid faum margvislega sjukl inn… allt fra nyfæddum, slys, eitranir, magavesen, ohøpp og hjarta og lungavesen… alltaf e-d nytt a hverjum degi! og nu verd eg ad hlaupa aftur til ad leggja KAD… eins og eg ætti ekki ad geta thad 
ha de bra
Permalink
06.29.10
Posted in 2008 at 8:24 pm by Sylvía
Eftir 6 ára bið fékk ég að fara í sumarhúsið í Frydenlund…
Sumarhúsaferð sem hófst velundirbúin* seint á föstudagskvöldið í geggjuðu veðri. Við byrjuðum á að kveikja á gasi og olíulömpum og koma okkur fyrir á pallinum til að njóta útsýnisins og uprisu mánans. Löptum hina ýmsu drykkju og fylltum okkur af sælgæti.
Daginn eftir fórum við í aðra studentaveislu og svo aftur í sumarhúsið. Flötmöguðum í fleiri klukkutíma og lásum Laxnes, óþarfa dömublöð og ýmislegt fleira á meðan við héldum áfram að dæla í okkur hinum ýmsu drykkjum og öðru sætmeti. Þegar skyggja tók kveiktum við bál og ég sótti útí bíl “Nýju söngbókina” sem ég eignaðist um 1992. Við ótrúlega gleði heimilisfólksins söng ég hvert lagið af fætur öðru með minni þónokkuð ryðguðu en yndisfögru söngrödd. Heimilisfólkið við bálið klappaði mig upp hvað eftir annað og kom með hinu ýmsu óskalög úr “Nýju söngbókinni”… Lög eins og “komdu inn í kofann minn”, “ljúfa anna” og “fyrr var oft í koti kátt” fengu að njóta sín við eldinn og í tunglsljósinu. Jeminn hvað var gaman! Ég söng og söng! Alveg þangað til ég gat ekki meira… mikið var eiginmaðurinn niðurdregin þegar ég varð að hætta. Þau urðu reyndar öll leið.
Um morguninn vöknuðu við mæðgur kl 0500 og færðum kodda okkar og sængur útá pall og fylgdumst með morgunsólinni þangað til við sofnuðum aftur og sváfum í 4 kl.t. Fengum okkur síðan tilgangslausan morgunmat (þurrfóður í pakka) í lágréttri stöðu, héldum áfram að lesa Laxnes og óþarfa dömublöð og var varla risið upp af pallinum fyrr en komið var að hádegi. Dagurinn fór svo í vikinga kubb (ég vann), krikket (ég vann ALLTAF), sund í sjónum og meiri lestur og meiri mat.
Síðan þurfti að taka til og þrífa…
Ekkert mál að taka til, ganga frá, bera í bílinn ( sem var mjög langt í burtu því vegurinn fór í sundur í vetrarhörkunum í vetur), vaska upp, sópa, skúra, þurrka af… en hvað með klósettið sem heitir Porta Potti??? hver átti að taka það??? Hver átti að fara útí skóg og grafa holu og hella oní??? Mikið svakalega var ég rosalega snögg að gera ALLT hitt svo að hægt væri að réttlæta að við gerðum jafnt! Ég meika ílla klósett… ég sem á erfitt með að kaupa klósettpappír! Var reyndar að láta mér detta í hug svoldið sniðugt. Ætli sé ekki hægt að fá klósettpappir sendan heim í svörtu plasti, svona eins og þegar maður var áskrifandi af bleiku og bláu hérna í gamla daga? Þá myndi engin fatta að maður keypti klósettpappír! Skil ekki fólk sem kaupir fleiri hundruði klósettrúllna af lions eða íþróttafélögum… “bank bank, viltu kaupa 370 klósettrúllur svo að við komumst í óþarfa fótboltahelgarferð til New York?” Yeah right… glætan, allt fólk myndi hugsa: “jæja, þessi ætlar nú bara að vera á klósettinum næstu árin…”
Allavega tæmdi Fúsi minn Porta Potti á meðan ég spjallaði við nágrannana í Frydenlund 
* Velundirbúin - þýðir að hafa verslað ýmislegt ónauðsynlegt góðgæti, bæði hollt og óhollt fyrir ótrúlega mikin penging, bakað, tekið spil með, tekið nóg af sólkremi með, fullt af lesefni og sólglerugu.
Permalink
06.09.10
Posted in 2008 at 3:26 pm by Sylvía
Mér líkar ekki við…
… karlmenn sem hjóla of hægt
… karlmenn sem strjúka á sér punginn á meðan maður talar um punginn á þeim
… karlmenn sem ganga um berir að ofan annarsstaðar en í garðinum sínum eða niðrá strönd
… karlmenn sem ganga um með bluetooth í eyranu
… karlmenn sem voga sér að vera í sokkum í sandölum
Permalink
06.07.10
Posted in 2008 at 9:02 am by Sylvía
Það er aðeins eitt sem ég skil ekki í dag og þessvegna þarf ég að hugsa meira en ég er vön…
Afhverju þarf ALLT að snúast um börn/barn sem er ca nýfarið að labba en ekki nógu gamalt til að tala meira en foreldrarnir. Þetta er svona um kring 1 árs aldurinn. Ég er alveg með það 120% á hreinu hvað eitt barn í nágrenninu heitir (og á aldrei eftir að skíra því nafni) og hvað barnið nákvæmlega gerði í 9 kl.t. í gær. Nú kemur mikrobrot af því sem bar fyrir eyrum í gær: “Nonni (ekki hið rétta nafn þar sem heimurinn er alltof lítill), ka ertu að gera?, Nonni, sjáðu fuglinn, Nonni nú fæðru vatnsblöðru, Hún er full af vatni Nonni, gjörrusovel Nonni, úps Nonni, ertu að leika með vatnsblöðruna Nonni, úps Nonni, já flott hjá þér að kasta blöðrunni Nonni, Nonni sprakk blaðran? ertu blautur Nonni? hvar ertu blautur Nonni?, er Nonni blautur þarna? nú skaltu leika í sandkassanum Nonni, er maðurinn að klippa limgerðið Nonni? (það var ég sem var að klippa limgerðið!!!), ullabjakk Nonni ekki borða sandinn, Nonni ertu búin að kúka í bleyjuna? má ég lykta Nonni… púha Nonni (nú langaði mig bara EKKERT að heyra meira), Nonni koddu við skulum skipta um bleyju, Nonni leggstu á bakið, puha Nonni, Nonni hvar er pabbi? viltu vatn Nonni? haha Nonni dastu á rassinn? viltu þetta Nonni? viltu hitt Nonni? NonniNonniNonni… stundum finnst mér lítil börn bara fá alltof mikla athygli… þau þurfa ekkert svona mikla athygli… þetta gerir þau bara selvcentreruð og frek!
Lítil börn eiga bara að leika sér sjálf í sandkassanum og það á ekkert að skipta sér af þeim. Það er líka hægt að láta þau vinna… börn í dag vinna alltof lítið. Það hefði verið hægt að láta Nonna litla reyta gras meðfram einhverjum köntum í gær. Þá hefði fullorðna fólkið getað hætt að segja “Nonni” og talað saman um fullorðinsmál.
Anyway, nú er komin virkur dagur og Nonni litli farin í pössun útí bæ. Og það rignir og rignir og fólk, þám ég, er veðurteppt. Ég kemst td ekki á ruslahaugana vegna regns. Glætan að ég geti farið með garðúrgang, vitandi að ég verði rennandi blaut og gæti drukknað.
Ég sáði kartöfflum fyrir nokkrum vikum (man enganvegin hvenær) og finnst erfitt að taka ákvörðun um hvort ég eigi að kíkja hvort það séu komnar kartöfflur. Ég sáði þeim nefnilega í plantesæk og setti plantesækkinn í brotajárnskerruna hennar Aldísar. Hef heyrt að það sé ekki hægt að rækta kartöfflur í plantesæk. En grösin hækka og hækka og ég get ekki tekið ákvörðun um að kíkja… en ég tók ákvörðun á 0,5 um að skipta um vinnu og læra meira. Ákvörðun sem var hrikalega erfið og lætur mig svinga á milli gleði og spennu og svo söknuðs og eftirsjáar eftir frábærri deild. Þarf líklega að halda “bless” party sem á eftir að minna á táraball í Hjaltalundi. Jesús… hvað var ég að spá??? En juuu hvað ég hlakka til að byrja að læra aftur… hlakkar til að gera ritgerð (sem er náttl frekar undarlegt þar sem það eru bara 2 ár síðan ég var að fara yfirum yfir bachelornum) og hlakka til að fara í próf! (Og hlakka til að fá hærri laun ;))
Eigiði góðan dag og haldið ykkur inni fyrir
Permalink
05.25.10
Posted in 2008 at 9:23 pm by Sylvía
Nú er eurovision keppnin í sjónvarpinu… er ekki að horfa á hana… þetta er bara svona lágt stillt í bakgrunninum. Þetta er ekki sjónvarpsefni fyrir týpu eins og mig. Og myndi aldrei nokkurntíma segja nokkrum manni frá að ég hafi horft á nokkur lög í kvöld. Fólk hér myndi hugsa það sama um mig og ég hugsa um fólk sem horfir á þætti eins og guiding light og bold and beautful. Þessvegna horfi ég EKKI á þetta. Ég man þá gömlu góðu þegar við bjuggum á Grundtvigs Allé og við hjónin (þá kærustupar) sátum saman og horfðum. Þá var alveg skemmtilegt að horfa… þá var fólkið í næstum engum fötum. Keppendur þurftu að fara í gegnum fegurðarsíu og og allt leit vel út.
Núna er eru allir kappklæddir og sveittir. Alveg glatað að horfa… enda er ég hætt að horfa!
Ég náði samt að sjá hver vinnur áður en ég hætti að horfa. Belginn vinnur! I’m in love… Ég hitta hann í Aabenraa á morgun… grunar að hann sé með svaka flott læri innan undir þessum glötuðu buxum… en ég verð nú ekki lengi að klæða hann úr þeim. Finnst líka hárið á honum æði! Áfram Belginn
Permalink
Posted in 2008 at 7:58 pm by Sylvía
Frumburðurinn og ég fórum til Frakklands aðfaranótt fimmtudags 13. mai. Fórum á fætur kl 2.45 og keyrðum svefndrukknar af stað til Hamburg. Þar sem engin var umferðin settum við nýtt persónulegt hraðamet á vegi nr 8 enda ekkert annað að gera til að halda sér vakandi! Ferðinni var nánar tiltekið heitið til RuS í Hamburg þar sem við ætluðum að parkera bílnum. Frábært parkeringspláss, með frábærri þjónustu fyrir lítin penging! Mælum með þessu! Síðan var það flugferðin… með hellingsseinkun í Hamburg og bustúrum útí vél og bustúrum úr vélinni inn í flugstöð á Charles de Caulle. Þaðan í RER til Notre Dame og volla… komin á hotelið! Við bjuggum á hóteli sem er á götu sem heitir Rue St. Andre Des Arts og er útfrá Place St. Michael. Geggjuð staðsetning!!! Sala tók á móti okkur á hotelinu. Hann sagðist þekkja mann frá Akureyri… spurði svo hvort Akureyri væri ekki voða lítill bær sem við jánkuðum. Spurði svo hvort allir þekktu hvorn annann á Akureyri. Því jánkuðum við líka. Þá fannst honum svaka spælandi að muna ekki hvað akureyringurinn heitir því við hefðum jú getað sagt honum fréttir af honum! Þennan dag fórum við í Notre Dame, Jardin Du Luxembourg, sáum Pantheon og tókum svo Metro upp í Sacré Cæur um kvöldið. Yndislegur staður og frábær stemming.
Á föstudeginum röltum við eftir vinstri bakka Seine og alla leið vestur að Eiffel. Tók okkur aðeins 1 kl.t. frá því við stilltum okkur upp í biðröðinni í Eiffel og þangað til við vorum komnar upp í topp. Vorum nefnilega búnar að panta og borga miða via netið. Munar hellings tíma svo við mælum með því. Upp í Eiffel var nístingskuldi… þungskýjað og frekar kvasst. En samt flott Tókum tröppurnar niður og virtum fyrir okkur smíðina… finnst persónulega turninn sjálfur og hönnuninn flottari og meira “imponerende” heldur en útsýnið. Síðan um kvöldið var Segway túrinn okkar sem við vorum búnar að panta. Skemmtilegur og fróðlegur túr og þrælskemmtilegt að þeysast um á Segway. Fórum m.a. að Ecole Militaire, Hotel Des Invalides, yfir Pont Alexandre III, Place DE La Concorde og Louvre. Það var haldin “veitingarstaða” pausa og þegar búið var að sporðrenna franska lambaskankanum var komið myrkur. Paris er án efa flottust í myrkri. Eiffel skartaði sínu fegursta og kl 22 byrjaði hann að blikka… trilljón ljósperur blikkuðu í 5 mín! Klikkað flott!!! og já, mæli með því að fara upp í Eiffel í myrkri… held það sé miklu flottara! Fórum svo aftur að Eiffel þegar Segway var búið til að sjá hann blikka aftur kl 23. Eftir það var Metroin tekin heim á hotel
Á Laugardeginum fengum við morgunmatinn upp í herbergi því það voru öll borð upptekin í litla morgunmatarsalnum. Pakksaddar löbbuðum við galvaskar með VisaDan yfir eyjarnar, framhjá Palais de Justice og Hotel De Ville (ráðhúsið) og til Des Halles. Des Halles shoppingcenter hefur verið verslunarstaður síðan ca.1100 e. krist E-ð var nú keypt og spáð og spegulerað! Eftir það röltum við heim með alla pokana og steinsofnuðum. Fórum svo í siglingu á Seinen um kvöldið og mælum við ekkert með því… bara tíma og peningaeyðsla. Maður sér ekkert sem maður er ekki búin að sjá. Sala fransmaðurinn í móttökunni á hótelinu, þessi sem þekkir akureyringinn, hristi hausinn þegar hann sá okkur aftur og fannst ótrúlegt að það kæmu íslendingar á hotelið sitt. Við værum bara 300000 og heilir 2 væru á litla hotelinu hans! Honum fannst Aldís og ég líka alveg eins… spurði hvort að allir íslendingar litu svona út!
Á sunnudeginum skein sólin Loksins! Við leigðum okkur Velib-hjól. Það var æði! Hjóluðum til Louvre, fórum inn um leynilega innganginn sem Segwayguiden Tim sagði okkur frá. Keyptum miða í lítilli sjoppu í kjallaranum og þurftum aldrei að standa í röð Börðum Mona Lisa augum og fórum fljótlega út aftur. Fólksfjöldinn og ranghalarnir fóru alveg með okkur. Lögðum okkur hjá glerpyramídanum og sleiktum sólina. Síðan voru ný hjól sótt og lá leiðin yfir Place Le Da Concorde þar sem umferðaslysatíðni er hæst í Paris. En það var sunnudagur Við hættum okkur útá Champs Elysees þar sem hjól deila “hjólastíg” með stræto og taxa! (svoleiðis er það á flestum götum í Paris). Ég var nú að játa að mér var ekki sama þegar við vorum að nálgast Sigurbogann… hjálmlausar og í vangefni umferð! En á leiðarnenda komumst við og tilbaka til Placa De La Concorde á lífi og án þess að hafa tekið eftir Louis Vuitton “búðinni” á leiðinni heim! Greinilega með lífið í lúkunum á hjólunum. Aldís var búin að fá nóg og fór og skilaði sínu hjóli og fór síðan upp á hotel og átti “quality” tíma alein, sem hún nýtti í óeðlilega löngum sturtutúr (saunatúr) og á rölti um götuna okkar eyðandi peningunum í baguette á einum af baguettebörunum. Ég hjólaði áfram í austur til Bastillen. Æðislegt veður og það er BEST að vera á hjóli í Paris (þrátt fyrir hjólamenninguna sem er frekar ný og því aftarlega á hryssunni). Um kvöldið eftir að hafa lagt okkur (endalaust þreyttar ;)) fórum við í labbitúr og skoðuðum Sorbonne og borðuðum á pínulitlum mexistað.
Mánudagur, heimferðardagur… eftir að vera búnar að pakka og tjekka okkur út, stilltum við okkur í ískalda biðröð við Notra Dame til að komast upp í turninn. Áttum það nefnilega eftir. Dóum næstum úr kulda og biðum bara í kl.t. eftir að kaupa miða. Upp í Notre Dame var mikið hlýrra og biðin þess virði. Mæli mikið með túr þangað upp. Þegar við komum niður settumst við inn og hvíldum okkur og hlýjuðum Katedralen er æði og ég gæti búið inn í honum! Fórum svo á kaffihús við hliðina á og fengum okkur hádegismat. Þar funduðum við og fundum út að við áttum 6 metromiða eftir og nokkra klukkutíma í brottför. Tókum ákvörðun um að berja Moulin Rouge augum…. en ekki hvað??? Eftir að hafa séð myndina ca 2000 sinnum urðum við bara! Rjóðar í kinnum gegnum við framhjá yfirgengilega mörgum sexshop og strippstöðum og vupti! Þá blasti myllan við okkur Enn áttum við metromiða eftir… svo komið var við hjá Sacré Cæur aftur. Veðrið var æði… heiðskýr himinn og hitinn passlegur! Áttum virkilega erfitt með að standa upp af tröppunum og koma okkur af stað. Þetta er eiginlega uppáhaldsstaðurinn minn í Paris.
Frá Sacré Cæur fórum við heim á hotel, náðum í bögglana okkar, tókum RER útá völl og vorum komnar heim í Möllegade kl 23. Þetta var yndisleg ferð í alla staði þar sem frakkar tóku á móti okkur eins og prinsessum og kölluðu okkur prinsessur allsstaðar allantímann
Þetta var upprifjunar- og minnisblogg til að gleyma ekki hvað við gerðum og sáum
Permalink
05.08.10
Posted in 2008 at 8:46 pm by Sylvía
Svala: “mamma, það eru sumar konur, og ég er ein af þeim, sem verða að fá súkkulaði 2svar á dag. Annars líður yfir þær og ég verð ein af þeim”
Verð ég að fara útí sjoppu?
Permalink
05.05.10
Posted in 2008 at 10:43 am by Sylvía
Ég er að verða biluð á einangrunarplasti! Ég bý á byggingarsvæði þetta árið. Það er verið að byggja ská á móti til hægri, það á að fara að byggja ská á móti til vinstri og það er verið að byggja fyrir aftan mig. Þar er einangrunarplastið! Og það er alltof oft norðanátt! Hate it! Það er einangrunarplast útum allt í bílnum, útum allt í kjallaranum, útum alla lóð og í hárinu á mér.
En það var ekki einangrunarplastið sem ég ætlaði að skrifa um… það er aukaatriði og einhverntíma lýkur þessu verki fyrir aftan mig. Það eru byggingarmennirnir sem ég ætla að skrifa um. Það eru byggingarmenn ská á móti til hægri og fyrir aftan mig. Við segjum bara svona “hæ” og svo ekki meira. Þeir eru flestir miðaldra og sumir eru þýskir. Það vissi ég ekki fyrr en einn daginn eftir að við fengum stöffið frá Íslandi og ég hafði fundið gamla þýskukennslubók úr ME. Ég ákvað að bæta þýskukunnáttuna á staðnum. Get nefnilega lítið notað orðin sem ég læri á þýskunámskeiðinu sem ég sækji reglulega… en þau eru: Taschebilljard, Spiegeleierklubben (menn sem eru svo feitir að þeir sjá ekki á sér punginn nema kikja í spegil), sveinerei, saumensch, saukerl, Trockenpflaume og Staubsauger. En þarna stóð ég undir bílskýlinu og las þýska grammatík hátt og skýrt til að Fúsi heyrði örugglega í mér. Hann kom hlaupandi til mín, felldi mig, greip fyrir munninn á mér og spurði hvern andskotann ég væri að segja (vanur að heyra bara dónaorð á þýsku frá mér). Það stæðu nefnilega 3 þjóðverjar hinu megin við bílskýlið og hlustuðu á mig. Fúsi tók bókina af mér og fór með hana á haugana. 
Ég er reyndar fegin að byggingarmennirnir séu miðaldra og svona kamelljón sem falla frekar vel inn í umhverfið. Hefði ekki boðið í það ef þeir hefðu verið í líkingu við þakskiptarana sem voru ská á móti til vinstri síðasta sumar. God… ég roðnaði bara við að líta útum gluggann. Þeir voru reyndar norðurþýskir en bodyin maður lifandi. Þetta var í júlí og það var heitt úti. Þeir voru alltaf berir að ofan og í 3/4 buxum… svona á aldrinum 25-35. Allir kaffibrúnir, tattóveraðir og reykjandi (finnst ekki flott að vera með tattoo og asnalegt að reykja… neeema þarna). Þeir voru eins og klipptir útúr plakati af sveittum, sexy vinnumönnum:Þ. Þeir voru semsagt ská á móti og ég gat falið mig vestan megin við húsið mitt. Ég spurði Anne, sem átti þakið sem var skipt um, hvort hún hefði stílað upp á útlitið þegar þau pöntuðu þakskiptara… “ha nei, afhverju… við fórum í ferðalag á meðan…” Thanks god… annars hefði þetta pottþétt orðið svona “Gaby Solis og garðyrkjumaðurinn/mennirnir” dæmi og allt hefði farið í háaloft í húsinu ská á móti til vinstri.
Nú get ég sólað mig og slegið grasið svo gott sem nakin án þess að láta byggingarmennina hafa áhrif á mig því þeir eru flestir í “spiegeleierklubben” og veita mér enga athygli.
Permalink
04.26.10
Posted in 2008 at 9:43 am by Sylvía
“Ég á engin föt”… sagði ég við Fúsa í fyrradag… “og alls engar buxur”
í dag er ég í fríi og það er ekkert sérstakt útiveður… eiginlega ekkert veður. Sem þýðir að ég slepp ekki við að punta örlítið upp á híbýlið. Ég byrjaði niður í herbergi… bjó um rúmmið og fór svo í fatahrúguna. Þar lá eftirfarandi:
- 8 buxur (þar af 3 gallabuxur, 1 harembuxur, 1 afklipptar íþróttabuxur, 1 óléttubuxur og 2 öðruvísi buxur)
- 2 leggings
- 5 einhverskonar kjólar/tunikkur
- 1 fín flík að ofan
- 1 langermabolur
- 2 hálsklútar
- óteljandi einstæðir sokkar
- 1 útipeysa
- og fleira sem ég man ekki hvað heitir!
- Og ég er ekkert að grínast í ykkur í dag og EKKI að ýkja!
Á þetta eftir að vera svona alla ævi? Vex ég virkilega aldrei uppúr þessum fatahrúgum?
Permalink
04.23.10
Posted in 2008 at 9:52 am by Sylvía
Drengstaulinn hann Rosalie eignaðist 2 unga í fyrrinótt! Annar heitir Liesel Meminger… hinn heitir ekki neitt.
Ég er alltaf af rembast í fitness… mæti endrum og eins og er alltaf úr takt. Hef reynt að mæta í mbl og hef haft 2 fína kennara (heitir það kennari í fitness?), 2 ungar stelpur sem eru bara svona passlegar. Önnur fór í ferðalag og er bara búin að vera á ferðalagi og veit ekki hvort hún kemur aftur. Hin fór til USA til að keppa í einhverju. Ég vissi það ekkert… var ekkert látin vita! Mætti bara lalalalala og stillti mér upp í þrengslunum. Og svo byrjaði afleysingarkennarinn… ofur góð og ýkt brosandi. Í GRÆNUM topp! Ég fór strax í vont skap. Græni toppurinn stakk mig í augun og þetta ýkta góða skap lét mig verkja á vissum stöðum. Ég fór í svo mikla fýlu að ég gerði mjög margt viljandi vitlaust og öfugt. KOMA SVO STELPUR! Þoli ekki svona brosandi köll! Ég VEIT ÞIÐ GETIÐ ÞETTA! Gubb gubb. Og ekki dofnaði græni liturinn á toppnum hennar. Greyjið konan. (Vona að hún sé ekki íslensk og lesi þetta)… (æ nú fæ ég samviskubit)… (ohhh fuck). En allavega toppaði hún geðvonskuna í mér algjörlega þegar hún sagði okkur að leggjast á bakið, pressa lendina niður í gólfið og spenna magavöðvana… svo gekk hún á milli og potaði í magann á fólki til að ath hvort maður spennti. Ég var alveg aftast og fylgdist með… hún spurði þessar feitu hvort þær findu e-ð og sagði “flott” við þessar mjóu. Svo kom hún að mér og ég spennti af lífsins sálarkröftum… hún: “finnurðu e-ð?” Ég: “jáhhh”… hún aftur (potandi í magann á mér og skælbrosandi): “ertu viss, finnurðu e-ð?”… ég: “á ég að lemja þig?” ‘(nei, sagði það ekkert). En ok, það þarf ekkert að leggja mann í einelti og niðurlægja mann fyrir framan 20 sveittar kynsystur mans þó maður hafi smá mýkt yfir magavöðvunum. Guð og ég ein, vitum að ég er með massíva magavöðva rétt fyrir innan mýktina.
Svo fór ég í step í vikunni, hjá útlendingnum sem er alveg crasy. Hana fýla ég… hún segir bara… “hættið að grenja” eða “þetta var vitlaust hjá Mette, geriði 30 í viðbót”… Hún er svo innilega ekki pædagogisk og reynir ekki að vera það og það finnst mér skemmtilegt fólk.
Eftir 90 sek verð ég að skipta um buxur… datt í hug að fara í 5 ára gamlar diesel buxur í dag!!! hahahaha ég er nú meiri brandarinn!
Ég fór í auka salsa á miðvikudagskvöldið… var eini byrjandinn sem mætti. Salsa draumurinn hrundi… ég næ þessu aldrei. Útlenski salsakennarinn minn tók mig í intensivkennslu (afþví að það voru svo fáir)… hann talar bara spænsku og svo spyr hann: “you understand?” öhhh nei eða veit það ekki… ég tala sko ekki spænsku. En þarf að æfa mig í chiki chiki og hiphip Til að gera útlenska kennarann ánægðan
Permalink
« Previous entries