09.03.10

Posted in 2010 at 4:52 pm by Sylvía

Ég setti í fb-statusinn minn um daginn að ég hefði þroskast heilmikið. Bara vegna þess að ég keypti dömublaðið Söndag og fór í nokkrar konubúðir. Blaðið er reyndar dauðleiðinlegt… eða þessar 5 síður sem ég hef rennt yfir. Finnst reyndar langflest svona dömublöð og slúðurblöð alveg dauðans pulsa. Og það gildir bæði dönsk og íslensk blöð. Blöð sem skrifa óþarfa upplýsingar um annað fólk, gera fólk frægt útfrá ENGU, skrifa um einelti, offitu, dauða, sorgir, atvinnuleysi, þunglyndi og væl, fá mig til að klæja á ýmsum stöðum. Einu blöðin sem eru lesleg eru dagblöðin og klámblöðin.

Konubúðirnar voru æðislegar… ég gekk um, strauk flíkunum, nusaði af þeim og spjallaði útí það óendanlega við búðarkonurnar. Fílaði mig í botn og fannst fötin æðisleg. E-ð svo elegant, falleg og gæðin skein af þeim. En það er bara einn hængur á henni Hugrúnu. Ég er ekki orðin nógu gömul til að ganga í þessum fötum. En hlakka óskaplega til þegar ég næ þeim aldri og ætla þá að versla af mér buxurnar og eyða öllum frífyrripörtum í að spjalla við búðarkonurnar og máta og kaupa. Það er einhvernvegin alltöðruvísi andrúmsloft í svona konubúðum heldur en í pæjubúðum eins og t.d. JimP. Og tala nú ekki um keðjubúðir þar sem ég fæ enga athygli!

Þannig að í gær var ég í vafa um hvort ég hafi e-ð þroskast þar sem ég nenni ekki að lesa Söndag og er of ung fyrir konuföt. En í morgun björguðust þroskamálin… ég fékk Jydske inn um bréfalúguna. í næstu viku ætla ég að vakna snemma og lesa Jydske eins og fullorðiin manneskja áður en ég fer í vinnuna. Síðan þegar ég mæti kl 7 get ég blásið mig út með því að segja: “það stóð í Jydske hérna í morgun að….” eða “sá í Jydske hérna í morgun að þessi og þessi er dáin” (er nefnilega alltaf seinust að frétta af fólki sem deyr því ég hef ekki keypt Jydske reglulega). Þetta myndi hljóma alveg svakalega fullorðinslega… allir í vinnunni myndu ímynda sér mig með linsoðið egg, brauð og kaffi, lesandi Jydske kl 6 á morgnana (og að sjálfsögðu með gleraugun).

09.02.10

Posted in 2008 at 3:14 pm by Sylvía

Oj bara!

hvernig datt mér í hug að borða 1/2 daim (1/2 stórt) og eitt XXXL Twix núna??? Ekki að þetta sé eina máltíðin hingað til í dag, heldur hef ég borðað morgunmat, “formiddagskaffi” og sprengdan kamb med rjomasósu í hádeginu. Svo veit ég að faðir manns og maður manns eru að versla í grillmáltíð… Og ég sem var að éta næstum 200 gr af ógeðissúkkulaði og næstum 500 Kcal! Vá hvað ég á skilið að vera feit! Því í gær var þetta svipað… fiskur í hádeginu og nautakjöt í rjómasósu í kvöldmat og eitt XXXL Twix í kvöldkaffi… (það var tilboð á Twixi einhversstaðar). Og ræktin liggur niðri… því ég er með EINN gest… En ég er að hugsa um að skrá mig í e-ð hlaup (því vinnufélagarnir segja að maður eigi að gera það). Ég hljóp síðast í næturhlaupinu 2008. Þá ætti maður að geta tekið 5 km núna í engu formi… og komist í form á einum spretti.

Við höfum horft á íslensku fréttirnar á hverju kvöldi síðan á laugardagskvöldið vegna gestarins. Páll Magnússon var virkilega vel klæddur á laugardagskvöldið og Ásdís veðurfræðingur virkilega döpur á þriðjudagskvöldið. En það sem mér finnst frekar einkennilegt við fréttirnar á RUV er að þær eru sagðar 3svar. Fyrst er ítarlegt yfirlit, síðan mjög ítarlegt yfirlit og síðan aftur bara ítarlegt yfirlit. Veit einhver afhverju?

08.27.10

Posted in 2008 at 10:30 am by Sylvía

Þegar ég flutti til DK fannst mér kerfið hérna asnalegt og hægfara. Ég var í fyrsta skipti að “eiga við kerfið”, var á millibilsástandi í stuttan tíma og fór á atvinnuleysisbætur, heimtaði niðurgreiðslu á leikskólagjöldum, barnabótarauka, tungumálakennslu og húsaleigubætur! Kunni ekki dönsku og þekkti ekki kerfið og því varð þetta hallærislegasta kerfi sem ég hafði kynnst. En sem betur fer bara í stuttan tíma… þangað til ég áttaði mig á því og áttaði mig á hversu ofdekruð ég var… ég fékk allt sem ég bað um. Ég hafði aldrei þurft að “eiga við kerfið á Aglastöðum”. Ég var alltaf með vinnu, bað ekki um neitt og fékk ekki neitt!.

Nú þurfum við stundum að eiga við kerfið á Íslandi. Sem var svo nýtískulegt og smurt hérna í denn.

Bara það að fá skírnarvottorð er mega vesen… fyrst veit maður ekki hvert maður á að hringja (því þau í þjóðskránni gefa bara út fæðingarvottorð). Maður byrjar á einum stað… tekur sjensinn og gerir ráð fyrir að hinar ýmsu ríkisstofnanir geti þá bent manni á rétta staðinn. Eftir að hafa verið vísað frá þjóðskrá, austur í Aglastaði, niður á Seyðisfjörð og aftur í þjóðskrá… þá gekk þetta. Þjóðskráardaman sagði að fæðingarvottorðið innihéldi skírnardag. Að það væri nóg. Hún lofaði að senda þetta fyrir næstum mánuði síðan… rukkaði mig um 1000kall og tók niður kortanr. Enn hef ég ekki séð fæðingarvottorðið! Svona var þetta líka þegar mig vantaði fæðingarvottorð fyrir Aldísi fyrir 2 árum síðan. Heilmikið mál.

En ég hringdi allavega í þjóðskrá í dag til að ath um vottorðið.

Þ: “þjóðskrá!” (finnst rosalega dónalegt þegar fólk segir ekki nafnið sitt líka…)

Ég: “Góðan daginn Þjóðskrá”

Síðan hófst samtalið… og ég var mjög kurteis… ekkert frek eða neitt.

Þ:”já, en við gerum 50 til 100 vottorð á dag… svo það getur verið erfitt að hafa stjórn á öllu”

My ass… mér finnst bara 50 til 100 vottorð á dag ekkert mikið… og í þessu nýtískulega og háþróaða kerfi on Iceland, ætti þetta ekki að vera mikið mál (hugsaði þetta bara)

Þ: “gefðu mér upp dagsetninguna þegar þú hringdir síðast, þá get ég kíkt í BÆKURNAR”

hahaha BÆKURNAR!!! (og ég mundi ekkert dagsetninguna).

Lín sendi greiðsluseðil til okkar í gær. Haustgreiðslan er rúmar 400þúskr. Því við erum svo tekjuhá! hehehe ég er hjúkka! Við vildum allavega leiðréttingu. Fúsi fór í málið í gær. Hann hringdi á 7 mismunandi staði því þeir vísuðu hvor á annan. Í suma staðina hringði hann 2svar. Á meðan reytti ég íllgresið götumegin, sló garðinn, klippti runnann meðfram götunni, kreysti marsvínin og fór í fitness.

Finnst ég alltaf eyða miklum tíma þegar ég þarf e-ð að “eiga við kerfið” á Íslandi… og alltaf þarf ég að borga! Kannski er það bara vegna þess að ég kann ekki á það og er svo einföld að þeir nýta sér það og rukka mig um allt og ekkert :-/

(Samt elska ég Ísland útfyrir endimörk alheimsins og pirrast þegar fólk segir að ég sé svo dönsk)

08.24.10

Posted in 2008 at 9:40 pm by Sylvía

Varð pínu pirri pí í dag þegar ég fann vonda manneskjulykt útum alla Fötex en sá hvergi eiganda lyktarinnar… finnst svo mikill óþarfi að vera svona sóði og stinga af! Finnst táfýla vond, finnst svitalykt vond, finnst reykingarlykt vond, finnst skítalykt vond, finnst gömul líkamslykt vond og finnst allar þessar vondu lyktir blandaðar saman, alveg hryllilega vondar…! Set á mig tvöfalda hanska ef ég þarf að hjúkkast í svona lykt og tel mér trú um að lyktarskynið sé í fuckfingrinum.

Svona get ég pirrast yfir hlutum sem einhverjir myndu kalla “smámuni”. Fyrir mér er þetta stórt! Svo held ég áfram að pirrast og valdi í dag, þegar ég sá mail í fb-inboxinu frá brottfluttri vinnufélögu og vinkonu, að pirrast á fólki sem ég fíla og flytur í burtu. Þetta byrjaði á Aglastöðum fyrir aldarmót þegar 2 vinkonur mínar tóku fokkerflugið suður og skyldu mig eftir í moldarbarðinu. Ég ákvað síðar að hefja nýtt líf… og flutti á þessari öld í hægri afkima Suðurjótlands. Síðan þá hafa fleiri en ég get talið á fingrum, flutt í burtu… annaðhvort farið í úlpu og farið til Íslands (já, ég veit að þið sjáið eftir því og ykkur er skítkalt) eða ekið upp eftir E45 og beygt útaf á mismunandi stöðum. Skil svosem alveg þá sem hafa flutt til Århus en fólkið sem hefur flutt til Haderslev og Horsens mætir litlum sem engum skilningi! Þetta eru bara ekkert cool bæjir (nema Horsens rétt á meðan U2 er í heimsókn). Hefði nú fundist ok að segja manni áður en maður flutti að ef maður flytti í hægra horn Suðurjótlands, flytti fólk frá manni en ekki til… afhverju sagði mér engin að fólk flytti aldrei frá manni í Aarhus eller Kbh?

Í vor kom svo nágranninn (Hr. Quitzy) og tilkynnti eftilvill flutning eftir 1 ár vegna nýju vinnunnar einhversstaðar í nágrenni við þetta ansalega og vinsæla þríhyrningssvæði. Ég tók síðan kallinn tali í götupartýinu (þegar ég komst að fyrir hr. Pimm) og spurði hann hvort þetta umferðarruglsþríhyrningsvæði væri nokkuð spes… hvort það væri nokkuð annað þarna en umferðarteppa? Hann sagði að ég væri besti nágranni í heimi, afþví að ég stæði svo oft á brókinni útá tröppum (ætla aldrei að hætta því) og getur hann ekki hugsað sér að koma ekki heim um helgar og vinka mér.

08.22.10

Posted in 2008 at 2:27 pm by Sylvía

Stuttmiðaða markmiðinu náði ég í gærkvöldi… (sjá síðustu færslu). Ég fór heim með mínum ektamanni og á undan mörgum öðrum. Götupartýin okkar virðast alltaf enda í einhverri vitleysu. 2008 tóku þeir motorsögina fram kl 6 um morguninn og felldu hátt grenitré úr innkeyrslunni hjá einum nýfluttum. Síðast vorum við gegnumreykt af jarðarberjum eftir vatnspípu og nú kl 5.30 í morgun kom löggan, skrúfaði niður í tónlistinni og fékk sér coca cola!

Götupartýið var frábærlega vel heppnað. Góð mæting og mætti Hr Pimm án konu og barns. Fru Pimm var með migreni sem fylgir tíðarhringnum “eins og þú þekkir nú” (sagði hann við mig). En var fín í kroppnum eftir að hafa tekið lyfin sín en andlega hliðin var ekki tilbúin til að taka þátt í götupartyinu… (hans eigin orð)

Ég: “en Fru Pimm… var hún þá ekki tilbúin til að koma ásamt Pimm junior og skilja bara andlegu hliðina eftir heima?

Hr. Pimm móðgaðist e-ð… ég lét það ekki hafa áhrif á mig því hann móðgaði mig með því að halda því fram að ég hafi e-ð hundsvit á migreni og tíðarhring! Hr. Pimm talar mest í götunni. Fru Pimm sést aldrei (ég er sú eina í götunni sem þekki hana því við unnum einu sinni í sama húsi). Hr. Pimm talar svo mikið að mig svíður í augun (hann sat við hliðina á mér í 40 min). Síðan settist útlendingur í nágrennið… Hr Quitzy fór að tala ensku við útlendinginn og náðu þeir að spjalla um veðurmun í Evróðu og S-Ameríku í 2 mín (á meðan Hr Pimm var að klára mig). Þá tók Hr Pimm við… og talaði meira en góðu hófi gegndi um veðurmun á milli heimsálfa… og svei mér þá, ef hann talar ekki meira á ensku en dönsku. Hann hljóp líka svo hratt í næturhlaupinu á föstudagskvöldið að taskan mín fauk af mér! Ef hann er ekki með ADHD, þá er ég með risa tippi.

í dag get ég ekki státað af timburmönnum… velt mér um í sófanum og vælt í fjölskyldunni minni um sækja hitt og sækja þetta (coca cola og panodil), því ég hef enga timburmenn. Í dag þarf ég að fjarlæga fræ af gólfinu, lesa meira um Bjart í Sumarhúsum (og pirra mig á honum) og peppa mig upp í að fara á tónleika í kvöld með ELO… er ekki alveg að nenna en treysti á félagsskapinng veðrið :)

08.16.10

Markmiðin!

Posted in 2008 at 8:44 pm by Sylvía

Þar sem ég er orðin kúrsisti (ekki kúrdisti) þarf ég að taka meiri ábyrgð á sjálfri mér og lífinu mínu. Ég verð t.d. að hætta að taka þátt í auglýsingakeppnum (sem ganga útá að giska á hver er að auglýsa) og að standa “óvart” á brókinni útá tröppum. Ég verð hreinlega að fullorðnast! Ég byrjaði í síðustu viku. Fékk mér gleraugu! Til að líta út eins og fólk sem er að sérmennta sig. En það er ekki nóg. Ég verð að vera meira miðuð. Þessvegna ætla ég að búa mér til markmið. Eitt stuttmiðað markmið og annað langmiðað.

  • þetta stutta: Að fara ekki síðust heim úr götupartýinu á laugardaginn næsta!
  • Þetta langa: Að fara ekki síðust heim úr haustfagnaðarpartýinu í byrjun sept.!
Vá hvað ég er ánægð með sjálfa mig. Held ég eigi eftir að standa mig vel í náminu!

08.15.10

Posted in 2008 at 4:55 pm by Sylvía

Ég fór í afmæli í gær, át svoldið kjöt og sagði strákunum hvað væri best að drekka og hvað ætti allsekki að drekka. Svo fóru menn að metast. Einn sem heitir “Jón” (leyninafn, svo að engin sé nafngreindur) sagði að afi sinn væri besti söngvarinn í sveitinni einhversstaðar rétt hjá Hellu, Selfossi eða Hvolsvelli. Eða var það kannski Eyrarbakki? Ég man það ekki. Allavega var afi “Jóns” (gott leyninafn þar sem hver sem er getur heitið Jón, en ekki Ingi, það er t.d. bara einn Ingi Freyr í Sönderborg) langbesti söngvarinn þarna á túnunum á suðurlandinu. Ég sagði að afi minn hefði nú sigrað söngvakeppni í Loðmundarfirði bæði árið 1965 og 66. “Jón” gat ekki toppað þetta. Allavega, “Jón” hélt áfram að tala um söngfagra afa sinn og sagði:

“afi minn blablabla… og mamma mín er 60 árgerð” potar svo í mig og spyr: “hvaða árgerð ert þú?”

Það hefur alveg komið fyrir að fólk haldi ég sé fædd í júni en ekki í ágúst… en aldrei hefur neinn haldið að ég væri 15 árum eldri en ég er! Mér sárnaði svakalega… þá fór “Jón” að klóra í bakkann. Hann klóraði fastar og fastar og endaði allt þetta klór með að hann sýndi mér mynd af mömmu sinni og hélt því fram að hún hafi verið Miss Stokkseyri (eða e-ð þéttbýli þarna á suðurlandinu) á hippaárunum! Við “Jón” sættumst síðan í dag og erum mjög góðir vinir akkúrat í augnablikinu :)

Þegar ég vaknaði voru fæddir 2 nýjir íslenskir Sönderborgarar og stuttu seinna eignaðist ég 38 ára gamlan frænda bara sí sona.  Væri svosem alveg til í eitt systkin líka.

Dæturnar eru útí bæ að vinna fyrir hita á herbergin sín fyrir veturinn. Hér á þessu heimili er akkúrat ekkert ókeypis. Við hjónin (eða bara ég) erum að hugsa um að borða úti… fyrir utan garðinn okkar… einhversstaðar niðrí bæ!

08.05.10

Posted in 2008 at 3:19 pm by Sylvía

Það átti að mála einn vegg í herberginu hennar Svölu í dag. Fúsi átti að gera það því ég get ekki málað.

Ég: “hey, málningin er í stiganum”

Fúsi: “já, byrjiði þá að mála”

Ég: “ég ætla ekki að mála”

F: “jú þið Svala málið”

É: “nei, þú málar, þú málar hvorteðer alltaf”

F: “já en núna málið þið”

É: “ég get ekki málað”

F: “Víst geturðu málað, það geta ALLAR konur málað”

Ég: “það er ekkert víst að ég sé kona, stundum líður mér frekar karlmannlega…”

F: “góða hættuessu tuði og málaðu”

Guð hvað mér finnst þetta óréttlátt. Það er bara staðreynd að ég get ekki málað! Ég mála alltaf allt annað meira en það sem ég á að mála og mála það sem ég á að mála mjög ílla. Finnst hræðilegt að 13 ára unglingurinn skuli þurfa að gjalda fyrir ruglið í pabba sínum. En ég fór upp og byrjaði að gera klárt, klæddi mig úr næstum öllum fötunum og opnaði fötuna. En þá vantaði mér ábreiðu á gólfið. Og málningarlímband og e-ð til að hlífa glugganum.

É: “Fúsi, geturðu aðeins komið”

F: “nei kodd þú”

É: “ok”

É: “það þýðir ekkert að senda mig upp og segja mér að mála og svo vantar mig allt”

F: “eins og hvað”

É: “ábreiðu á gólfið, málnignarlímband og e-ð til að hlífa glugganum”

F: (rétti mér plastrúllu til að setja á gólfið) “það er ekki til málningarlímband og tilhvers þarftu að hlífa glugganum?”

É: “svo að ég sulli ekki á gluggann”

F: “en glugginn er á öðrum vegg og það er margfaldur fataskápur á milli og farðu í föt manneskja”

É: “en málningarlímband, ég get ekki málað án málningarlímbands…”

F: “þú verður bara að vera nett!”

NETT… er ekki í lagi með manninn? En við Svala fórum upp í herbergi, sulluðum málningunni á vegginn og gerðum fullt af svona hollywood handarförum! Við erum bestar :)

08.04.10

Posted in 2008 at 7:52 pm by Sylvía

Sumt fólk er bara alltof langt í burtu. Stundum veldur fjarlægðin krömpum í bæði hjartanu og þörmunum. Andardrátturinn verður órólegur og allt verður grátt. Samt gerir maður ósköp lítið til að minnka þessa tilfinningu, t.d. með að taka upp símann og hringja. Eða skella sér oftar til ískalda skersins með öllu fallega fólkinu. Neibb, best að halda bara áfram að finnast fjarlægðin yfirþyrmandi.

Og best að halda áfram að pirrast yfir öllum grúbbuboðunum og síðutillögunum á facebook. Hvernig dettur ykkur í hug, kæru vinir mínir, að ég vilji vera með í grúbbu um skraut á skó??? Og hvað þá vinna skraut á skó??? Ég afþakka, þá er mér boðið aftur, ég afþakka það líka og þá er mér bara boðið enn aftur. Og líka að vera með í dýraleik, star warsleik og halloweenleik. Einnig hefur mér verið boðið að vinna sjónvarp og utanlandsferðir til Tunis eða e-ð álíka… En samt sem áður er ég rosalega þakklát fyrir að það sé munað eftir mér og að mér sé boðið að vera með! Finnst hrikalegt að vera skilin eftir útundan á 35 ára aldri!

Mér finnst alveg fínt að vera boðið að vera með og gerast aðdáendi ýmislegra handverksíðna… þótt mér finnist 90% af þessu alveg hrikalega ljótt og myndi aldrei kaupa mér, gefa einhverjum eða ganga með þetta sjálf. Þessvegna afþakka ég bara án þess að verða pirrípí. Og ber áfram mikla virðingu fyrir öllu þessu handverksfólki sem þrælar með blöðrur og sigg á puttunum við að gera allt þetta ljóta dót. Og nú vil ég minna á, til að særa sem fæsta, að mér finnst alveg 10% rosa flott og geng með eitt stykki (Sæja design) sem fer mér svakalega vel :)

Posted in 2008 at 4:43 pm by Sylvía

nú er ég búin að borga fitness í 3 mánuði og finnst ég alveg vera “fitt”. Það hjálpaði líka að horfa talsvert á VM í sumar… fékk nokkuð góða lærvöðva af því. En F finnst þetta vera peningasóun og vill meina að það sé engin breyting… blindi maður! Þessvegna fór ég á netið í dag og skráði mig í tíma næstu 4 vikurnar! Þó það sé alveg óþarfi… nóg að borga bara!

Ég á yndislega dóttir… við vorum að gera svoldið ólöglegt á bílnum í gærkvöldi og rétt eftir að við hættum þessu ólöglega, mættum við löggunni!!! En dóttirin er snilli og er komin á þann aldur að hún þarf að kunna vissa hluti! (það sama og ég gerði á hennar aldri)

Annars var ég að spögulera í að halda upp á afmælið mitt… bendi á óskalista sem var birtur síðla vors eða veturs.

« Previous entries